درود بر دوستان گرامی
ابتدا اجازه میخواهم نهم امرداد , روز انتقال خون ایران را به همه عزیزان و زحمتکشان این سازمان و همچنین به همه خوبانی که با اهداء خون خود به عزیزان تالاسمی حیات و نیرو میبخشند و بر روی لبان ایشان گل سرخ لبخن مینشانند را تربیک گفته , برای این خوبان سلامتی , شادکامی , بهروزی و سرافرازی آرزو نمایم .
مایلم در ابتدای این گفتگو , پوستری که به همین مناسبت از سوی سازمان انتقال خون ایران طراحی شده است به به معرض دید دوستان قرار دهم :


اینکه کدامیک به یک دیگر بشیتر نیازمندیم اصلا" مهم نیست و اینکه بگوئیم اگر سازمان انتقال خون موجودیت نداشت بیمار تالاسمی نیز نمیتوانست به حیات خود ادامه دهد و یا اگر بیمار تالاسمی نبود , ادامه کار سازمانی بنام سازمان انتقال خون بی معنا بود اصلاگ تفسیر درستی نیست و نبوده .
زیرا اگر سازمان انتقال خونی موجودیت نداشت میشد جهت این امر ( انتقال خون ) تمانند بسیاری از کشورها ( حتی پیشرفته مانند کشور آلمان فدرال و ... ) توسط یکسری شرکت وابسته به سیستم بهداشتی و درمان صورت میپذیرفت .
از سوی دیگر اگر بیماریی بنام بیماری تالاسمی نیز وجود نداشت , بسیاری از بیماریها بودند که نیاز مبرم به این سیستم ( انتقال خون ) داشتند و از همه نزدیکتر و ساده تر که اصلا" ربطی به بیماری نیز ندارد , همین تصادفات منجر به جرح است که در دنیای امروز به امری روزمره تبدیل شده و افراد مجروح در این تصادفات نیاز بسیار به این سازمان خدمت رسان داشته و دارند .
به همین دلایل صحبت در مورد اینکه کدامیک بیشتر نیاز به دیگری دارند ما را در آخر به یک نتیجه میرساند :
بیماران تالاسمی بیشتر به سازمان انتقال خون نیاز دارند تا سازمان به بیمار و این بدلیل کارایی و شالوده سازمان انتقال خون است که این سازمان را به نام یک سازمان خدمت رسان معرفی نموده در حالی که بیماران تالاسمی ( یعنی ما ) گیرنده این خدمات هستیم .
با این مقدمه میخواهم در این گفتگو خود را بیشتر به این سازمان مردمی و کارکنان زحمتکش آن نزدیک نمائیم .
در ابتدای سخن پوستر طراحی شده توسط سازمان انتقال بمناسبت نهم امرداد , روز انتقال خون را میبینیم .
دوستان دقت نمائید ...
بر روی پوستر به این نوشته ها بر میخوریم :

در بالای همین متن میخوانیم :

این دو جمله بنده را به فکر انداخت ...
سی و شش سال از زمان تاسیس این سازمان میگذرد و در این مدت بیش از 29 میلیون اهداء خون در سازمان صورت گرفته این و گفته میشود که 1/4 کل این خونها به بیماران تالاسمی تزریق شده است ... فکر کنیم که :
از سال 1352 که این سازمان به حمت دکتر اعلاء موسس این سازمان افتتاح گردید , سهم هر یک از ما از این موهبت چه اندازه بوده ؟ در طول این سالها چند واحد از این خونها به ما تزریق شده ؟ چند بار ؟ چند CC ؟ و ... ؟
برای بنده که زمان قبل از تاسیس سازمان انتقال خون ایران را یاد می آورم خونها بصورت مخزنهای شیشه ای ( مانند برخی سرمهایی تزریقی که هنوز رایج هستند ) و بصورت پولی بود و اگر چنین نمیشد , حتما" یکی از اعضاء خانواده میبایست خون تزریقی به شما را در بانک خون جایگزین مینمود که بسیار بسیار وضعیت اسفناکی بود .
معتادان تزریقی جهت دریافت پول برای دادن خون ( نه اهداء آن ) به مراکز خونگیری که آن زمان در بیمارستانها دائر بودند مراجعه مینمودند و خون آلوده خود را در عوض پول به بیمارستانها میفروختند و همان خونوارد زگهای بیمارن میشد و بروز بسیار آلودگیها و ...
و هم اکنون خبری از هیچ یک از آن معضلات نیست و اینها همه مرهون زحمات شبانه روزی این سازمان است .
بیائید کمی به این سازمان نزدیکتر شویم ...
در همین گفتگو محاسبه نمائید که :
از سال 1352 که این سازمان به حمت دکتر اعلاء موسس این سازمان افتتاح گردید , سهم هر یک از ما از این موهبت چه اندازه بوده ؟ در طول این سالها چند واحد از این خونها به ما تزریق شده ؟ چند بار ؟ چند CC ؟ و ... ؟
دوستان محاسبه خود را بفرمائید تا در آخر نتیجه گیری نمائیم .
برای محاسبه دوستان میتوانند :
سن خود را از سال 1352 تا به امروز محاسبه , ضربدر 12 ماه سال , ضربدر تعداد دفعات تزریق در ماه , ضربدر واحدهای تزریقی و ضربدر 250 CC خون تزریقی نمایند .
سلامت و سرافراز باشید