سلام دوستان
میخواستم ببینم شما با راه انداختن یه تاپیک که توش هم برای دوستانی که به تازگی از تو جمعمون رفتن و همچنین یادبود دوستانی که قبلا از پیشمون رفتن موافقید ؟
چند روز پیش یکی از دوستای نزدیکمون از پیشمون رفت ( فوت شدن ) و من میخواستم این تاپیکو بزنم ولی آقای تاندر کلاپ موافق نبود و بعد از کمی بحث و شنیدن دلیلهای ایشون پیشنهاد کردم که یه نظر سنجی راه بندازم و نظر دوستان رو جویا بشم و ایشون هم موافقت کردن که نظر نظز جمع باشه و خودشون یک رای دارن و باید ببینیم بقیه دوستان نظرشون چیه
حالا نوبت شماست که نظراتتون رو بدین
بالاخره این شتریه که دم خونه همه میخوابه و کوچیک و بزرگ و پیرو جوون و زن و مرد نداره و ربطی هم به بیماری و اینها هم نداره و خواست خداست
نظر بدین بی زحمت
با تشکر

بی مناسبت ندیدم که از دوستی یاد کنم که چند روز پیش از بین ما رفت .همه دوستان قدیم اونو خوب یادشونه ..حسن نصیری فرد زحمت کشی که توانسته بود خانواده اش را به تنهایی اداره کنه اون پیشترها یه برادر تالاسمی دیگه هم داشته که فوت کرده و سالها با ماد پیرش که بیماری دیابت هم داشت زندگی می کرده.
حسن نصیری هزینه های زندگیش رو از رانندگی تامین می کرد ولی چند وقتی بود که به دلیل مشکلات جسمی خونه نشین شده بود.
حسن نصیری متولد 1342 بود .از حسن نصیری یک فرزند 5 ساله به یادگارمونده که حسن نام برادر بزرگترش رو برای اون انتخاب کرده "ابوالفضل"
من تنها عکسی که از حسن تو آلبوم قدیمیم داشتم رو براتون میزارم
رو حش شاد
از راست به چپ: وحید ش - حسن نصیری - بیژن ن - نیما م - مجتبی م

یادش گرامی
خب خواستی نظر بدیم .اینم نظر : قبل از اینکه با خوندن نوشته ام ،از جنگل چوب بیارید و چماق درست کنید تو کله ام بزنید وا مصیبتا سر بدید ، فکر کنید ( کلی میگم ، در ارتباط با شخص بخصوصی نیست )
ادما تا وقتی که پهلو دست ادم هستن باید بهشون توجه کرد و محبت کرد و اگه تونست کمک کرد. وقتی اشنا یا دوست یا هرکس دیگه ای سرحالو زنده است ، بهر حرف مخالف سلیقه مون که ازش میشنویم میخوایم
خرخره شو بجویم ، زمانیکه رفت ، برامون عزیز میشه ، بهتر از اون پیدا نمیشه ، دیگه میخوایم خودمونو براش تیکه پاره کنیم ، عکسش رو میزنیم بالای سر در خونه مون براش اشکها می ریزیم .از خوبیهاش میگیم ، بدی اصلا نداشته . حتی تا چند روز بعد از اونم با دور وبریهامون خوبیم تا قبل از اون که زنده بود ،شاید سالی یکبارم اصلا ازش خبر نداشتیم و شایدم بخاطر یه حرفی که بما زده بود ودست برقضا بهمون بر خورده بود ازش دلگیر بودیم شکلشو نمیخواستیم ببینیم ادم خوبی هم نبود ، بی رحم هم بود ، مثل انجمن تالاسمی یا این دکترای رنگ سبز این سایت که وقت ندارن به یک سئوال کوچک بچه ها جواب بدن( استثنا وجود داره .مهرگان استثنا هستش ).......
ادم تا زنده هستش باید بهم برسه و محبت کنه وقتی مرد ، مرد . اون که از محبت بعد ما چیزی نمیفهمه . غیر از این ، محبت ما فقط همون چند روزه هستش، دوباره شروع میکنیم بد گفتن و تازه یادمون میاد که اون بابایی که مرده چه اشتباهاتی کرد و چه ایراداتی داشته . اگرم بعضی ها میرن بعد از مردن دیدنش ، برا اون دنیاشون ، بقول خودشون ثواب جمع میکنن، حتی اینجاهم بفکر خودشونن ( منظورم همه نیستن ، حواستون باشه ، چوب و چماقتون رو قایم کنید )
با خودمون رو راست باشیم . شرمنده ، چند نفرمون اینطوری هستیم ؟
یه دوست اسپانیای دارم که خیلی هم مسیحی انچنانی هستش . هر بار وقتی کارهای عجیب غریب میکنه ، بهش میگم ، نی که حرفای اون مسیح بیچاره رو خیلی خوب رعایت میکنی .
همین حالا اگه اون مسیح زنده بود ، خودتویکی ، بخاطر حرفهای که میزد، نه تنها به صلیب میکشیدیش بلکه چهار تا میخ اضافی هم رو دست و پاش میزدی .
همه اینارو نوشتم که بگم من مخالفم .بنظر من ادم باید زنده پرست باشه . به مرده و زنده فقط بطور مساوی و منطقی احترام بذاره . راستش میتونستم یک کلمه بگم "مخالفم"
اینم سخنرانی امروزم دیدید ایرانیهای قدیم مثل سعدی و حافظ چی میذارن سرشون ، کم کم منم یک دونه باید بذارم سرم بجان خودم

با سلام به آزاده خانم
از حسن نظر شما متشکرم و از اینکه به نکاتی اشاره فرمودید که کاملا واقعی و قابل لمسه.من با گفته های شما موافقم ...ما ایرانی ها عادت داریم به اینکه قدر داشته های خودمون و نمی دونیم و وقتی از دستش می دیم تازه یادمون مییوفته که برامون عزیز بودن.
اما از اینکه من در مورد حسن نصیری مطلب نوشتم باید عرض کنم که این خودش یه جور عذاب وجدانیه که دچارش شدم و اونم به خاطر اینکه حسن زمانی که زنده بود به من زنگ زد و ازم خواست که به دیدنش برم اما متاسفانه گرفتاریها و البته غفلت من باعث شد که دیر برسم .
امید وارم دیگه این اتفاق پبش نیاد.
راجع به انجمن و بچه ها باید بگم که من شخصا با هیچ یک از بچه ها مشکلی ندارم البته به جز اونایی که با رفتارها و کردارشون باعث ایجاد مشکل برای همه شدن.این شامل بعضی از این پزشکای نشانه سبزی هم میشه.ولی در کل اگه خدای ناخواسته مشکلی برای هر کدامشون پیش بیاد مطمئناً قبل از اینکه دیر بشه به دیدنشون خواهم رفت تا دوباره مجبور نشم عکسشونو تو یه چنین تاپیکی بزارم و یادبود براش راه بیاندازم .
امید وارم خداوند به همه ما قدرت تشخیص خوب از بد رو بده.
با تشکر
وی شیرانی

با عرض معذرت از دوست خوبم زورو و از همه جمع چون فکر کنم تاپیک بیشتر مخصوص عزیزان تالاسمی هست و فکر کنم من دارم دخالت میکنم تو کارتون
من رای منفی دادم چون وقتی منکه تالاسمی نیستم از یک همچین خبری حالم گرفته میشه و دلم میگیره وای بحال شماها که با هم دوست بودین و رفیق شفیق هم و همش باهم و توی یه درمانگاه و اینها
بنظر من این تاپیک تو روحیه تون اثر بد میگذاره و ممکنه کمی یا بیشتر از زندگی دلسرد بشید درحالی که همه شماها باید به چیزهای خوب فکر کنید و فقط توی فکرتون بیاد هم باشید
درضمن با حرفهای ازاده و ویشرانی هم خیلی موافقم

منم مخالفم چون حالم خیلی گرفته شد
من حسن اقا رو میشناختم و یجورایی با هم دوست بودیم
من مخالفم با این تاپیک چون همونجور که ازاده خانم و ویشیرانی گفتن ما باید تا زنده ایم بفکر همدیگه باشیم وقتی یکی از جمعمون که میره چه فایده داره که براش غصه بخوریم

منم مخالفم با این تایپیک چون باعث تضعیف روحیه بچه ها میشه با اینکه منم تالاسمی نیستم و هیچ حقی ندارم در این مورد حرفی بزنم ولی این انصاف نیست روحیه بچه هارو خراب کنین

با کمال احترام به همگی باید عرض کنم همه جای دنیا رسمه برای عزیزی که از دست میره یه یادبود می زارن ...بحث تضعیف روحیه سر جای خودش محترم اما این به مثال پاک کردن صورت مسئله است.
چرا با نوشتن یه یک تاپیک ناقابل به جهت یادبود مخالفید....؟؟ چرا باید با شنیدن چنین خبری روحیه شخص ضعیف بشه؟؟؟؟این خبر رو اگه اینجا نبینه جای دیگه متوجه میشه..پس همه جا اعلام کنیم خبرهای اینچنینی رو اعلام نکنن چون بچه های تالاسمی روحیشون خراب میشه....
این کمی بی انصافیه...دوخط نوشتن در مورد فرد از دست رفته هیچ روحیه ای رو ضعیف نمی کنه..نا امیدی باعث این امر میشه .البته که نوع نگارش خبر هم در این مهم تاثیر گذاره.
این نظر منه

درود بر دوست و دوستان گرامی
و با پوزش از اینکه تنها میخواهم نکته را یاد اور شوم !

دوست گرامی
Roya
هرکدام از اعضاء مرکز پژواک , عضو خانواده بزرگ تالاسمی بشمار می آیند .
پس ...
این تفر درست نیست که چون شما تالاسمی نیستید پس حقی ندارید ...
شما همواره همراه همه دوستان بودید و عضوی از خانواده بزرگ تالاسمی هستید و حق همه گونه اظهار نظر را دارید چرا که در مرکز پژواک نظر هرکدام از دوستان برای همه محترم و قابل شنیدن و تفکر است .
و اما در مورد رای بنده جهت این گفتگو :
بنده از سوی مدریت مرکز پزواک رای ممتنع دارم و هر آنچه دوستان رای بدهند همان خواهد بود .

سلام
منم این تاپیکو دوس ندارم همینجوریم ما شادیمون خیلی کمه هر جامیری غمو غصه اس هر کدومونم هر بار میایم یه چی مینویسم این تاپیکم همینجوری اون بالا میمونه
دل ادم میگیره حالم خوش نیست
ادم بیرون ه ناراحتی میبینه میاد اینجا دلش واشه اونم که باید بشینه زار زار گریه کنه تروخدا بعدمن کسی چیزی ننویسه دیگه

دوست و همراه عزیزمان مصطفی قربانی از انجمن خوزستان دو روز قبل در بیمارستان اصفهان برای همیشه به آسمان پرکشید.مصطفی دوستی هنرمند و با استعداد و فعال بود و دل مهربانی داشت.
معلم موسیقی بود و شاگرد اول دانشگاه.خبر بیماری اش که از سه ماه قبل تشدید شده بود نگرانم کرده بود و جویای احوالش بودم.تا اینکه دو روز قبل توسط یکی از دوستان بسیار خوب انجمن تالاسمی اصفهان که به بالین او رفته بود خبر بد را شنیدم.پر شدم از آه و افسوس.کاش بچه های تالاسمی نسبت به درمان خود حساس تر و منضبط تر بودندو می فهمیدند که ما فقط به خود تعلق نداریم.صدای شیون خواهرش از پشت تلفن واقعا تکانم داد.بیچاره برای درمان برادر بیمارش خیلی زحمت کشیده بود.مصطفی رفت و از این همه رنج رها شد و خانواده اش را داغدار کرد.برایش آرزوی شادی و آرامش روح دارم.کاش بچه های تالاسمی دسفرال را جدی بگیرند.

درود بر دوستان گرامی و سپاس از دوستا خوبمان

ابراز همدردی با خانواده ایشان و بیاد داشتن مصطفی گرامی اولین موردی است که به ذهنم آمد .
باقی مطالب را بسیار خوب و روشن دوست خوبمان مطرح نمودند ! توجه به درمان صحیح و منظم !
شوربختانه مصطفی گرامی تا جاییکه بنده اطلاع داشتم و خودشان نیز گفته بودند کمتر بفکر درمان صحیح خود بودند و نتیجه آن ...
یادشان گرامی و خاطره شان همواره همراه دوستان